Amnesia: Rebirth Review


Στους χαλεπούς αυτούς καιρούς τους οποίους διανύουμε, για λίγα πράγματα μπορούμε ακόμα να δηλώσουμε απόλυτα σίγουροι. Η Γη είναι στρογγυλή, ο ήλιος εμφανίζεται από την ανατολή και η Frictional Games ξέρει πώς να δημιουργεί ατμοσφαιρικά survivor horror παιχνίδια, και να μας παγιδεύει μέσα στον κόσμο τους, με έξυπνο storytelling και σωστές σε δόση και timing στιγμές τρόμου. Το στούντιο από το Χέλσινμποργκ της Σουηδίας, είναι γνωστό εδώ και χρόνια με τους επιτυχημένους τίτλους που μας έχει χαρίσει, όπως το SOMA και το Amnesia. Εμείς είχαμε την τύχη ή την ατυχία να έρθει στα χέρια μας ο τρίτος τίτλος της σειράς Amnesia, με μία κράτηση ενός εισιτηρίου με προορισμό την Κούλουρη για την ψυχή μας.

Ποια είναι όμως η στιγμή που σε κάνει να βγάλεις το καπέλο στους δημιουργούς ενός τέτοιου είδους τίτλου και να δηλώσεις ότι κατάφεραν και πέτυχαν τον σκοπό τους; Ουκ ολίγες ήταν οι φορές που βρεθήκαμε προ εκπλήξεως με μία συγκεκριμένη σίγουρα να παραμένει χαραγμένη για καιρό στον εγκέφαλό μας. Ο τρόμος και ιδιαίτερα η αγωνία που νιώσαμε κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, αρκετές φορές μας οδήγησε να διακόψουμε την ενασχόλησή μας μαζί του κάνοντας ένα διάλειμμα για να επαναφέρουμε την ψυχραιμία μας. Σε μία ιδιαίτερη στιγμή η οποία οδήγησε σε αναπάντεχο και καθόλου φθηνό jump scare, βρεθήκαμε να εκσφενδονίζουμε τα ακουστικά μας την ώρα που ο γείτονας αποφάσιζε μέσα στα άγρια μεσάνυχτα να τραβήξει το τραπέζι του. Το αποτέλεσμα προφανώς ήταν να μας ακούσει ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή.

Ο τίτλος ξεκινώντας μας παίρνει στην αγκαλιά του τρυφερά, δίνοντάς μας αρχικά την αίσθηση ότι πρόκειται για ένα Uncharted like δημιούργημα με μερικές στιγμές τρόμου. Μέσα από φωτογραφίες γράμματα και flashbacks, αρχίζουμε να γνωρίζουμε τη ζωή και τον χαρακτήρα της Tasi Trianon, την οποία υποδύεται αριστουργηματικά η Alix Wilton Regan γνωστή από τις σειρές Dragon Age, Mass Effect και Divinity: Original Sin.

Χωρίς να αναφέρουμε πράγματα από την πλοκή της ιστορίας, ένα από τα δυνατότερα assets του Amnesia: Rebirth, να αναφέρουμε ότι η εισαγωγή μας βρίσκει να πετάμε πάνω από την Αλγερινή έρημο εν έτη 1937. Η ηρωίδα μας είναι μέλος μία ομάδας που αποτελείται από αρχαιολόγους και εξερευνητές, την Triple Crowns, και συστάθηκε για να ερευνήσει ανασκαφές στην εν λόγω περιοχή. Η πτήση μας διακόπτεται αναπάντεχα από ένα παραφυσικό φαινόμενο που δείχνει να συμβαίνει, με αποτέλεσμα την συντριβή του αεροπλάνου. “Μερικά” λεπτά μετά, και εφόσον συνερχόμαστε μέσα στα συντρίμμια έχοντας αρκετά κενά μνήμης, ξεκινάμε την αναζήτηση για την εύρεση των συντρόφων μας, και του Sammi του συζύγου μας, ο οποίος ήταν και αυτός μέλος της ομάδας. Το κουβάρι της ιστορίας ξετυλίγεται αρκετά όμορφα με την Tasi να ανακτά τις μνήμες τις, αν και σε κάποιες στιγμές αυτό γίνεται με ιδιαίτερα γρήγορο ρυθμό χωρίς όμως να απογοητεύει κατά την δεκάωρη διάρκειά του playthrough.

Βρεθήκαμε να περιπλανιόμαστε σε στενούς σκοτεινούς διαδρόμους, μέσα σε ερείπια και υπόγειες στοές προσπαθώντας να λύσουμε γρίφους και να ξεδιαλύνουμε το μυστήριο που πλανάτε στην περιοχή. Κατά την διάρκεια της εξερεύνησης αυτής είχαμε την ατυχία να έχουμε στο κατόπι μας αποκρουστικά πλάσματα τα οποία ο μόνος τρόπος να τα αποφύγουμε ήταν να χρησιμοποιήσουμε τις απλές stealth τεχνικές που μας προσφέρει το παιχνίδι παραμένοντας κρυμμένοι ή να βάζοντας το στα πόδια ελπίζοντας για το καλύτερο.

Το γνωστό σε όλους μας από το Amnesia: The Dark Descent, “Sanity” έχει μετονομαστεί πλέον σε “Fear”, συνεχίζοντας όμως να δουλεύει με παρόμοιο τρόπο. Όσο παραμένουμε στο σκοτάδι ή παρατηρούμε εφιαλτικές καταστάσεις τα επίπεδα φόβου αρχίζουν και αυξάνονται επικίνδυνα. Μόλις ξεπεραστεί αυτή, η λεπτή κόκκινη γραμμή, χάνουμε τον έλεγχο της Tasi οδηγούμενοι στο προηγούμενο checkpoint μας. Για να αποφύγουμε αυτές τις καταστάσεις οι δημιουργοί μας προσφέρουν δυο σημαντικά αντίμετρα. Στην διάθεσή μας μέσω αναζήτησης στο κόσμο του παιχνιδιού έχουμε σπίρτα και μία λάμπα λαδιού που μας επιτρέπουν να φωτίζουμε το σκότος που τον περιβάλει. Προφανώς ο αριθμός των συγκεκριμένων προμηθειών είναι αρκετά περιορισμένος αλλά εφόσον κάνετε προσεκτική χρήση και αναζήτησή τους δεν θα σας λείψουν. Το δεύτερο επιλέγουμε να μην σας το αποκαλύψουμε για να σας προστατεύσουμε από σεναριακά spoilers δίνοντάς σας την ευκαιρία να το ανακαλύψετε μόνοι σας.

Οι μηχανισμοί του τίτλου όπως προαναφέραμε είναι ιδιαίτερα απλοί και καταφέρνουν να μην μας ταλαιπωρούν. Κάνοντας την ζωή μας πιο εύκολη, βοηθάνε το παιχνίδι να εστιάσει στην ατμόσφαιρα και στην ιστορία που μας διηγιέται. Μέσα από την απλότητα του gameplay θα μπορούσαμε να πούμε ότι ενισχύεται και το αίσθημα του survivor horror λόγω του ότι στην φαρέτρα μας δεν έχουμε τίποτα για να καταφέρουμε να ξεφύγουμε από τις δύσκολες καταστάσεις που δημιουργούνται. Το μοναδικό “ability” το οποίο έχει η Tasi, και το οποίο ενεργοποιείται αυτόματα μέσα σε σύντομη χρονική διάρκεια, είναι να προσαρμόζεται η όρασή της στο σκοτάδι έχοντας σαφή εικόνα του περιβάλλοντος, πάντα βέβαια με τον κίνδυνο να απορροφηθεί από αυτό. Ο βαθμός δυσκολίας των puzzles που συναντήσαμε δεν θα λέγαμε ότι ήταν ιδιαίτερα μεγάλος, αλλά τόσο όσο χρειάζεται ώστε σε συνάρτηση με το άγχος που δημιουργεί ο τίτλος τα πράγματα να γίνονται ιδιαίτερα ενδιαφέροντα.

Στον τεχνικό τομέα δεν παρατηρήθηκαν προβλήματα. Αν πρέπει να αναφέρουμε κάτι μεμπτό, θα το κάνουμε για το λίγο μεγάλο σε διάρκεια loading time που παρατηρείται μόνο όταν εκκινούμε τον τίτλο όπως και για την συμπεριφορά των AI εχθρών. Αυτή φαίνεται αρκετές φορές να είναι τυχαία, προσδίδοντας βέβαια στην αύξηση του τρόμου που δημιουργείται από την αίσθηση του αγνώστου, άλλα υπήρξαν και φορές που νιώσαμε “αδικημένοι” κατά την διάρκεια των stealth εμπλοκών μας . Στον τομέα των γραφικών η ομάδα από την Σουηδία έχει πραγματοποιήσει πολύ καλή δουλειά χρησιμοποιώντας την τρίτη έκδοση της μηχανής γραφικών HPL, η οποία είχε δώσει πνοή και στο SOMA. Ο ηχητικός τομέας επίσης αφήνει ιδιαίτερα θετικές εντυπώσεις, με τον περιβάλλοντα ήχο να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην δημιουργία της ατμόσφαιρας ενός τίτλου όπου είναι επιτακτικό, να τον απολαύσετε φορώντας ακουστικά.

To review βασίστηκε στην ψηφιακή έκδοση του παιχνιδιού για PS4, η οποία μας παραχωρήθηκε από την Frictional Games.

Μπορούμε εύκολα να δηλώσουμε ότι το Rebirth καταφέρνει να οδηγήσει τη σειρά σε νέα μονοπάτια μετατρέποντας την από μία indie σε μία ΑΑΑ παραγωγή. Μέσω της αρχιτεκτονικής και της εικονογραφίας μίας υπόγεια σκοτεινά ανατριχιαστικής κοινωνίας, η οποία παίρνει ενέργεια από το βασανιστήρια που υποβάλει την ανθρώπινη ψυχή, καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα ιδιαίτερα δυνατό setting. Αυτό σε συνάρτηση με τις καταπληκτικές ερμηνείες των συμμετεχόντων, δημιουργούν ένα σύνολο πολλά υποσχόμενο εξ αρχής που επιτυγχάνει να μας ικανοποιήσει στο τέλος. Μέσω των τεσσάρων (τριών στην πραγματικότητα) endings της ιστορίας, τα οποία εξαρτώνται από τις δικές σας επιλογές, δίνονται μερικές απαντήσεις για το σύμπαν του Amnesia αφήνοντας μας όμως ακόμα με κάποιες απορίες.



Source link

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.