Kosmokrats Review


Κι εκεί που καθαρίζεις πατάτες στο διαστημικό σταθμό ήσυχα και ταπεινά, ξαφνικά βρίσκεσαι να κατασκευάζεις ένα στόλο και οι αποφάσεις σου να κρίνουν το μέλλον της ανθρωπότητας… Παρόλο που θα μπορούσε να ήταν επεισόδιο από “Της Ελλάδος τα Παιδιά”, είναι ο Puzzle τίτλος της Pixel Delusion, ονόματι Kosmokrats. Παραδόξως και σε αντίθεση με αρκετές αντίστοιχες δημιουργίες του genre, νομίζουμε πως το σενάριο είναι το “βαρύ χαρτί” και δε θα ήταν υπερβολή να πούμε πως υπομείναμε αρκετά στις δυσκολίες του playthrough, ώστε να δούμε τι γίνεται παρακάτω.

Βρισκόμαστε σ’ ένα… εναλλακτικό 1980, στην τελική ευθεία του Ψυχρού Πολέμου, σ’ ένα διαστημικό σταθμό της ΕΣΣΔ. Λόγω απουσίας του βασικού διαχειριστή του drone κατασκευής σταθμών, ανατίθεται σε εμάς (τον πατατοκαθαριστή) να τον αντικαταστήσουμε, και αυτή είναι η αρχή μιας non-linear σατυρικής ιστορίας που περιλαμβάνει διαστημόπλοια, απαγωγές επιστημόνων, τον τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, την καταστροφή της Γης, wormholes, τεχνητή νοημοσύνη, πραξικοπήματα, νέους πλανήτες, μπόλικα achievements, retro mini games και πολλές, πολλές, πολλές πατάτες. Ή μπορεί και τίποτα απ’ αυτά, μιας και οι αποφάσεις σας καθορίζουν την εξέλιξη του story.

Τα παραπάνω θα ήταν αρκετά για να εγγυηθεί κάποιος το replayability του Kosmokrats, αν μπορείτε να “αντέξετε” το τίμημα ενός απλοϊκού μεν, αλλά επαναλαμβανόμενου δε gameplay, το οποίο είναι ικανό να σας διαλύσει το νευρικό σύστημα- ειδικά αν σας πιάσει μια τελειομανία στην εκπλήρωση των αποστολών. Για να είμαστε βέβαια δίκαιοι, επιλέγοντας επίπεδο δυσκολίας το παιχνίδι μας προειδοποιεί: “αν παίζετε για πρώτη φορά επιλέξτε το Easy”. Μια συμβουλή που εμείς δεν τηρήσαμε μιας και θεωρήσαμε “έλα μωρέ υπερβολές ναούμε, βάλε το Normal”, αλλά πιστέψτε μας το μετανιώσαμε μόλις άρχισαν τα καλά τα ζόρια, στο δεύτερο Act. Το γεγονός ότι στο hardcore οι developers σημειώνουν πως *αυτό* είναι το επίπεδο δυσκολίας που είχαν στο μυαλό τους κατασκευάζοντας τον τίτλο, έπρεπε να μας είχε προϊδεάσει.

Όπως και να έχει, η αποστολή μας είναι πάντα ίδια, να μετακινούμε το drone στο διάστημα, σπρώχνοντας κομμάτια ώστε να ενώνονται οι αντίστοιχες χρωματικές ενώσεις. Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι τόσο. Καταρχάς πρέπει το σχήμα της κατασκευής να αντιστοιχεί στο blueprint, το οποίο το βλέπουμε φευγαλέα στην αρχή του mission, μετά έχουμε τον χρόνο να μας πιέζει και τέλος έχουμε εμπόδια. Λίγα στην αρχή, περισσότερα μετά. Το απίστευτα εκνευριστικό όμως είναι, μιας και δε μπορούμε να διορθώσουμε τα όποια λάθη μπορεί να γίνουν, ότι δε μπορούμε να ξαναξεκινήσουμε την αποστολή. Ή θα πρέπει να κάνουμε abandon, υποφέροντας τις όποιες συνέπειες ή να βγαίνουμε στο main menu για να το πάμε πάλι από την αρχή! Και φυσικά εξυπακούεται πως μετά το autosave, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται… Πραγματικά τη θεωρούμε ακατανόητη αυτή την επιλογή (δεν πιστεύουμε πως ήταν παράλειψη). Θα το ξαναπούμε, μιας και το δυνατό σημείο είναι η ιστορία, επιλέξτε το Easy ώστε να δώσετε έμφαση εκεί.

Κάτι ακόμα που δε μας ενθουσίασε είναι τα δυο-τρία glitches τα οποία συναντήσαμε και μας ανάγκαζαν είτε να κλείσουμε τελείως το Kosmokrats, είτε να γυρίσουμε στο αρχικό μενού. Η χρήση χειριστηρίου συνίσταται, μιας και το momentum του drone σε συνδυασμό με τα physics του διαστήματος δεν ευνοούν τους θιασώτες του keyboard ’n’ mouse. Τα γραφικά είναι απλοϊκά, αλλά ικανοποιητικά τηρουμένης της φύσης του genre, ασχέτως αν εμάς τα μοντέλα των χαρακτήρων μας θύμιζαν Καναδούς στο South Park… Όσον αφορά τη μουσική επένδυση, θα λέγαμε πως μείναμε αρκετά ευχαριστημένοι, καθώς ταίριαζε με το 80s sci-fi ύφος του τίτλου. Πάραυτα, θα θέλαμε λίγο μεγαλύτερη ποικιλία. Για indie τίτλο επίσης, το voice acting ήταν αρκετά καλό. Σε αυτό συντελεί και η παρουσία του ταλαντούχου Άγγλου ηθοποιού Bill Nighy (Underworld, The Limestone Golem). Οι ελάχιστες απαιτήσεις που πρέπει να καλύπτει το σύστημά σας είναι επεξεργαστής Intel Core i3 ή ισοδύναμος, 4GB RAM και κάρτα γραφικών Nvidia GeForce GTX 750 ή ισάξια.

Το review βασίστηκε στην ψηφιακή έκδοση του παινχιδιού για PC, η οποία μας παραχωρήθηκε από την Modern Wolf.

Το Kosmokrats είναι ένα Puzzle που το πιθανότερο είναι να σας κινήσει το ενδιαφέρον λόγω της non-linear σατυρικής ιστορίας του. Οι αποφάσεις σας καθορίζουν την εξέλιξή της και πραγματικά θέλαμε να δούμε τι συμβαίνει παρακάτω. Αντιθέτως, το δίλημμα “Easy και μονότονο gameplay” ή “οποιοδήποτε άλλο επίπεδο δυσκολίας και νεύρα”, καθώς και η ακατανόητη επιλογή να μην υπάρχει restart mission (αλλά να πρέπει να βγαίνουμε στο κεντρικό μενού) δε μας ενθουσίασε.



Source link

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.