Netflix: The Yin Yang Master: Dream of Eternity Review


O Qing Ming, ένας πολύ ταλαντούχος μάγος, θα λάβει τον τίτλο του Δασκάλου του Yin Yang από τον μέντορά του μετά που αυτός σκοτώνεται από το Διαβολικό Φίδι. Έχοντας αναλάβει και τα καθήκοντα του δασκάλου του, ο Qing Ming θα πάει στην Αυτοκρατορική Πόλη για να συμμετάσχει σε μία τελετή που θα αποτρέψει την επιστροφή του Φιδιού. Ωστόσο, εκεί θα συναντήσει μία συνωμοσία μεγαλύτερη απ’ ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί, ενώ οι αλληλοκατηγορίες μεταξύ του ίδιου και των νέων συνεργατών του απειλούν να αποτρέψουν την τελετή.

Μία κινεζική περιπέτεια φαντασίας και δράσης όπως το “Master of Yin Yang” θα ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα για οποιονδήποτε αναλάμβανε τα πολλά κινούμενα μέρη του. Ο βετεράνος συγγραφέας-σκηνοθέτης-τραγουδιστής, Guo Jingming, υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία βασισμένος στα ομώνυμα μυθιστορήματα και καταφέρνει να τα φέρει στη ζωή κάνοντας μία αξιόλογη προσπάθεια που θα διασκεδάσει, αλλά αναμφισβήτητα χωρίς να διαθέτει την μαεστρία που απαιτούσε το υλικό ώστε να μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη και να αφήσει κάποια μακροχρόνια εντύπωση.

Παρά τις φαινομενικά τεράστιες και καταστροφικές επεκτάσεις της, η ιστορία διαθέτει ένα οριοθετημένο πλαίσιο που -παράδοξα- όσο προχωράμε γίνεται ολοένα και πιο συγκεκριμένο, εστιάζοντας στους χαρακτήρες και τις σχέσεις τους παρά τις επιπτώσεις που θα μπορούσαν να έχουν τα γεγονότα στον ευρύτερο κόσμο. Είναι ένα στοιχείο που δουλεύει προς όφελος της αφήγησης, καθώς αυξάνει την ένταση κάθε νέας κατάστασης και ενέργειας. Παράλληλα, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο κόσμος και η μυθολογία που περικλείουν αυτά τα γεγονότα έχουν δημιουργηθεί με πολλή προσοχή και δίνουν την αίσθηση του ρεαλισμού˙ ότι αυτοί οι χαρακτήρες υπάρχουν και εκτός της ιστορίας που παρακολουθούμε.

Το πρόβλημα έρχεται όταν βλέπουμε πως στην προσπάθειά του να δημιουργήσει μία ιστορία μικρότερης κλίμακας, ο Jingming έχει εστιάσει στα λάθος σημεία, πέφτοντας σε μία παγίδα που ο ίδιος δημιούργησε. Όσο πραγματικός και πολύπλευρος φαντάζει ο κόσμος, οι λεπτομέρειες που μαθαίνουμε γι’αυτόν πολλές φορές είναι επουσιώδεις με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνουμε πως πραγματικά λειτουργούν η μαγεία, οι σέκτες και οι δάσκαλοι καθώς και οι αντίπαλοι δαίμονες, και εν τέλει δεν μας δίνεται ευκαιρία να δούμε την μεγαλύτερη εικόνα, τα πάθη, τα κίνητρα και τους απώτερους σκοπούς των χαρακτήρων. Τα κεντρικά θέματα της ιστορίας, η αγάπη και η αθανασία, ενώ αποτελούν τον πυρήνα της σύγκρουσης, εξετάζονται με τον ίδιο επιφανειακό τρόπο και δρουν μόνο ως αφορμή για την δραματική μάχη στο τέλος της ταινίας, αφαιρώντας οποιονδήποτε συναισθηματικό αντίκτυπο θα μπορούσαν να έχουν στον θεατή.

Η ίδια ανεστίαστη ματιά υπάρχει στον τόνο και τον ρυθμό. Θέλοντας να φέρει λίγο απ’όλα στο τραπέζι, από δράμα μέχρι χιούμορ, παρούσες είναι και κάποιες στιγμές για comic relief που ναι μεν λειτουργούν από κωμικής άποψης, αλλά σπάνε την ένταση που είχε χτιστεί μέχρι τότε και, συνεπώς, διαταράσσουν -έως έναν βαθμό- τον ρυθμό. Ο ρυθμός, και χωρίς το χιουμοριστικό στοιχείο βέβαια, πάσχει από αλλεπάλληλες και αχρείαστες αυξομειώσεις χάρη στα πολλά subplots που δεν καταλήγουν σε κάποιο ιδιαίτερα ικανοποιητικό τέλος και υπάρχουν μόνο για να αυξήσουν τεχνητά τη διάρκεια μέσω του exposition. Αυτή η απότομη πτώση μετά την κορύφωση είναι ένα σύνηθες μοτίβο που θα παρατηρήσετε από την πρώτη κιόλας σκηνή και θα συνεχίσει μέχρι και την τελευταία.

Παρά τα ελαττώματα που φέρει η αφήγηση, ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ιδιαίτερα ευχάριστοι πρωταγωνιστές που συνοδεύουν τον Qing Ming, ο Bo Ya, η Long Ye, ο He Shouye και η Πριγκίπισσα Chang Ping, οι οποίοι ακολουθούν κλασικά πρότυπα και στερεότυπα ώστε να ταυτιστούμε μαζί τους αμέσως, ενώ οι συνεχώς μεταβαλλόμενες δυναμικές και σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους χάρη στην δυσπιστία τους μας κρατάνε σε εγρήγορση. Άξιες επαίνου είναι επίσης οι οπτικές επιλογές που έκανε ο σκηνοθέτης και γενικότερα η αισθητική που φέρει η ταινία. Η σχεδόν θεατρική σκηνογραφία, οι ενδυμασίες, η χορογραφία και ο φωτισμός ξεχειλίζουν από μικρές λεπτομέρειες που τραβάνε το μάτι, ενοποιούν το σύνολο και το κάνουν να ξεχωρίζει.

Το “The Yin Yang Master: Dream of Eternity” μας αφηγείται μία κλασική ιστορία καλού εναντίον κακού συνυφασμένη με στοιχεία μυστηρίου σε έναν κόσμο γεμάτο μαγεία και δαίμονες. Ο σκηνοθέτης-σεναριογράφος Guo Jingming επιλέγει να περιορίσει την έκταση της ιστορίας, αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χαθεί ο πλούσιος κόσμος που υπάρχει από πίσω της και να λάβουμε μία πολύ επιφανειακή παρουσίαση την οποία προσπαθεί να εμπλουτίσει με διάφορες προσθήκες που οδηγούν σε αδιέξοδο – τόσο αφηγηματικά όσο και ως προς το ύφος της. Οι χαρισματικοί χαρακτήρες, ωστόσο, εξυψώνουν την ταινία ακόμα κι αν μένουν σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτοι, ενώ τα οπτικά στοιχεία θα αφήσουν το μάτι του θεατή πέρα για πέρα ευχαριστημένο.



Source link