The War with Grandpa Review


O Peter έχει μια άριστη σχέση με τον παππού του, Jack. Ο παππούς μετακομίζει στο σπίτι της οικογένειας του Jack, καταλαμβάνοντας τον χώρο του δωματίου του. Ο μικρός Peter θα κάνει ό,τι μπορεί μαζί με τους φίλους του, σκαρφιζόμενος φάρσες, προκειμένου να τον διώξει. Ο Jack ωστόσο μπαίνει κι αυτός στο παιχνίδι κι έτσι μια μεγάλη κόντρα ξεκινά.

Ο Robert De Niro είναι ένας απ’ τους πιο επιτυχημένους αλλά και αξιόλογους ηθοποιούς στον χώρο του θεάματος, με μια αξιοζήλευτη καριέρα που όμοιά της δεν υπάρχει στη γη και κυριολεκτούμε. Ηθοποιός με υπερσπάνιες αρετές και πραγματικό χάρισμα χαμαιλέοντα, κάνει εδώ και πολλά χρόνια ανούσια φιλμ του συρμού, χωρίς κανένας να μπορεί να τον κατηγορήσει γι’ αυτό, διότι απλά το δικαιούται. Εν προκειμένω, το “War with grandpa” δεν αποτελεί εξαίρεση, καθώς πρόκειται για μια ανάλαφρη οικογενειακή κωμωδία, που ωστόσο δεν επιτελεί σωστά τον σκοπό της. Στη σκηνοθεσία, ο Tim Hill του πρόσφατου “Alvin and the Chipmunks” και παλαιότερα του “Muppets from space”, στοχεύει κι εδώ σε ένα κοινό όλων των ηλικιών με έναν πολύ ανοικτό δείκτη καταλληλότητας, έκδηλο σε όλο το ύφος της ταινίας.

Όλα καλά μέχρι εδώ, καθώς δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με ανάλαφρες ταινίες που στοχεύουν σε μεσημεριανές προβολές του Σαββατοκύριακου, με τον θεατή να κάνει παράλληλα και άλλα πράγματα πέραν της παρακολούθησης, κάτι που δικαιολογεί και την όλη τηλεοπτικού sitcom ατμόσφαιρα και ευκολία. Κωμωδίες αντίστοιχου ύφους έχουμε δει αρκετές και πολύ πετυχημένες μάλιστα, σημείο στο οποίο το “War with grandpa” αποτυγχάνει παταγωδώς, αφήνοντας εντελώς ανεκμετάλλευτες όλες τις σεναριακές αβάντες που το πρωταρχικό υλικό σίγουρα προσφέρει. Ένας νεαρός που σκαρφίζεται φάρσες για να διώξει τον παππού του, είναι σίγουρα αφορμή για πολλές σουρεάλ και φευγάτες ιδέες, και gags καταστροφής τα οποία θα προσέφεραν αρκετό γέλιο, έστω και στα πολύ εύκολα πλαίσια που ο Tim Hill ορίζει. Με δάνεια απ’ το slapstick, αλλά και παλιότερες χοντροκομμένες φαρσοκωμωδίες, το “War with grandpa” θα μπορούσε το κάτι καλύτερο, αλλά οι δημιουργοί του φαίνεται να αφέθηκαν παντελώς σε μια άκρως τυποποιημένη συνταγή και διαδικαστική ροή, μην προσφέροντας πουθενά γέλιο, σε μια υποτιθέμενη κωμωδία όπου όλα γίνονται ανιαρά. Άοσμο και χωρίς κανένα ενδιαφέρον του δημιουργού για το υλικό του, έστω και στα στοιχειώδη, πρόκειται για φιλμ γυρισμένο με παιδαριώδη τρόπο, δίνοντας δε την εντύπωση ενός πρόχειρου και βιαστικού προϊόντος, με σκοπό να βγει όπως όπως στις αίθουσες. Δυστυχώς εδώ όλα είναι αφημένα στην τύχη τους, ενώ οι De Niro, Uma Thurman και το λοιπό cast, απλώς εκστομίζουν τις ατάκες του σεναρίου, χωρίς να δίνουν ερμηνείες αδιαφορώντας για τους ρόλους, που κι αυτοί υπάρχουν εντελώς τυπικά. Στα ίδια επίπεδα και ο προσωπικά, λατρεμένος Christofer Walken του Ελαφοκυνηγού, του King of New York, του The Funeral, που εδώ παίζει τον εαυτό του χαραμιζόμενος μέσα σε ένα σύνολο χλιαρών και πολλών αχρείαστων σκηνών.

Απ’ τη μία, αυτή η εντελώς αφημένη κι εύκολη fun διάθεση που κυριαρχεί σε όλο το φιλμ, το κάνει να βλέπεται σχετικά ευχάριστα. Παρά την έλλειψη χιούμορ και σκηνών γέλιου, προσωπικά δεν βλέπω τον λόγο κάποιος να επιλέξει να περάσει την ώρα του, βλέποντας κάτι που δεν προσφέρει τα στοιχειώδη βασικά για το είδος, όντας εμποτισμένο με αρκετή δόση οκνηρίας και νωχελικότητας. Γενικώς, όλα εδώ είναι σε αυτόματο πιλότο παρά το χτυπητό cast, δείγμα ενός σινεμά που ναι μεν είναι κατανοητό ότι υπάρχει, υπάρχουν όμως και δημιουργοί που σίγουρα θα έχουν πολλά παραπάνω να πουν, έστω και σε αυτό το απλοϊκό-λαϊκό είδος. Είπαμε λαϊκό, όχι όμως και παιδαριώδες ή πρόχειρο, διαχωρισμός που πρέπει να γίνει κατανοητός παρά κάποιες απόψεις που θα πουν, πως ”καλώς υπάρχουν κι αυτές οι ταινίες”. Συμφωνούμε πως όλα τα είδη είναι και πρέπει να είναι αποδεκτά στο σινεμά, καμία κατηγορία κοινού δεν είναι υποδεέστερη άλλης, όμως υπάρχουν και περιπτώσεις όπου τα κριτήρια είναι αντικειμενικά, ειδικά σε φιλμ που οι δημιουργοί αδιαφορούν πλήρως για το προϊόν τους. Όποια καλά στοιχεία και να υπάρχουν στο “War with grandpa” δυστυχώς δεν αναδεικνύονται, με θέματα όπως το χάσμα γενεών, η αλληλοεκτίμηση και οι κώδικες οικογενειακών αρχών, τιμής και σεβασμού που θέλει να φιλτράρει το φιλμ, να μένουν σε εντελώς επίπεδο στάδιο. Δεν είναι ότι δεν βλέπεται ευχάριστα αν το πετύχεις στην τηλεόραση, αλλά σίγουρα δεν προτείνεται ως κωμωδία στο σινεμά, έχοντας ως μόνο λόγο θέασης την οπτική χαβαλετζίδικη παρουσία του De Niro.

Η διαμάχη ενός νεαρού με τον παππού του για ένα δωμάτιο, θα μπορούσε να αποτελεί αφορμή για μια αξιοπρεπέστατη κωμωδία με πλήθος gags και χιουμοριστικών στιγμών καταστροφής αλά “Home Alone”, ωστόσο οι δημιουργοί αδιαφόρησαν εντελώς για το αποτέλεσμα, στο οποίο όλα έχουν προσχηματικό και ανιαρό χαρακτήρα. Απ’ τους χαρακτήρες, μέχρι τις αδιάφορες ερμηνείες των De Niro, Walken και Thurman, το “War with grandpa” δεν καταφέρνει να βγάλει γέλιο, κυρίως λόγω του άτσαλου τρόπου που έχει γυριστεί.



Source link

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.