Warhammer 40,000: Mechanicus Review – Enternity.gr


Αξίζει να ασχοληθείτε με το Warhammer 40,000: Mechanicus; H απάντησή μας στο review του Νίκου Παπακωνσταντίνου.

Οι fans του σύμπαντος που δημιούργησε πριν από 33 (ή 37) χρόνια η Games Workshop δεν πρέπει να έχουν παράπονο. Το Warhammer 40K, το οποίο ξεκίνησε ως η μεταφορά του “grimdark” κόσμου του Warhammer Fantasy στο απώτερο μέλλον, έχει μεταφερθεί πολλές φορές σε videogame, συνήθως strategy, αλλά και action, με αρκετές από αυτές να ξεχωρίζουν. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι περισσότεροι gamers έχουν μια ιδέα περί τίνος πρόκειται. Ξέρουν για τους γιγάντιους Space Marines με τις χαρακτηριστικές πανοπλίες και τους Chaos Space Marines που συχνά αντιμετωπίζουν, καθώς και πιθανότατα αναγνωρίζουν ορισμένα από τα πιο διάσημα Chapters των Space Marines: Space Wolves, Ultramarines, Blood Angels κ.α. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι το Adeptus Mechanicus, που δεν είναι ένα απλό Chapter, αλλά ουσιαστικά μια δεύτερη αυτοκρατορία μέσα στο Imperium η οποία είναι υπεύθυνη για όλη την τεχνολογία που χρησιμοποιούν οι Space Marines, ακόμα και για την ίδια την δημιουργία τους. Πολύ απλά, χωρίς το Adeptus Mechanicus, το Imperium θα είχε καταρρεύσει προ πολλού.

Και όμως, ως τώρα η σκιώδης τεχνολογική αυτοκρατορία υπήρχε στην καλύτερη περίπτωση μόνο ως υποσημείωση στα παιχνίδια που βασίζονταν στο Warhammer 40K, κυρίως όταν κάποιος χαρακτήρας αναφερόταν στους λεγόμενους Forge Worlds, τους πλανήτες-εργοστάσια του Adeptus Mechanicus, όπου κατασκευάζονται κυριολεκτικά όλα τα όπλα και τα σκάφη του Imperium. Το Adeptus Mechanicus έχει έναν και μοναδικό στόχο: θεωρώντας κάθε πηγή γνώσης ιερή, ειδικά αν έχει να κάνει με την χαμένη τεχνολογία του παρελθόντος, έχει αφοσιωθεί στην επανάκτηση των λεγόμενων STC. Τα Standard Template Construct είναι βάσεις δεδομένων με τεχνητή νοημοσύνη, οι οποίες περιέχουν το σύνολο της ανθρώπινης γνώσης στο ζενίθ της και παρείχαν κάποτε τα τεχνικά μέσα για την κατασκευή κάθε είδους τεχνολογίας, από εργαλεία και όπλα μέχρι οχήματα και διαστημόπλοια. Τα STC παρέχονταν σε αποικιστικά πλοία τα οποία πριν από αρκετές χιλιετίες ξεκίνησαν κατά χιλιάδες από τη Γη, ώστε να εξαπλωθεί η ανθρωπότητα σε όλο το γαλαξία. Αφού η ανθρωπότητα παρήκμασε, το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης αυτής ξεχάστηκε μέσα σε ατελείωτους πολέμους και η επαφή με τις αποικίες διακόπηκε, τα STC έγιναν το μόνο μέσο για να επανακτηθεί η χαμένη γνώση και, φυσικά, αυτομάτως αναδείχθηκαν σε Ιερά Δισκοπότηρα για το Adeptus Mechanicus.

Το παιχνίδι ξεκινά όταν το σκάφος Caestus Metalican του AM με αρχηγό τον Magos Dominus Faustinius ανακαλύπτει έναν πλανήτη όπου υπάρχει ένδειξη για ύπαρξη STC και αρχίζει την εξερεύνησή του. O πλανήτης αυτός, ονόματι Silva Tenebris, τελικά είναι ένας Necron Tomb World. Οι Necrons είναι μια μηχανική φυλή, η οποία αποτελείται από νοήμονα ρομπότ που θυμίζουν Terminators και πεθαίνουν εξίσου δύσκολα. Το Adeptus Mechanicus, από την άλλη, αποτελείται από ανθρώπους που έχουν «βελτιώσει» το σώμα τους με μηχανικά και ηλεκτρονικά μέρη, διατηρώντας, ωστόσο, την προσωπικότητά τους, αν και όχι απαραίτητα τα συναισθήματά τους. Έτσι, το καθένα από τα μέλη της αποστολής έχει τη δική του άποψη και προσέγγιση για τη μέθοδο με την οποία πρέπει να εξερευνηθεί ο Silva Tenebris. Η Tech-Acquisitor Scaevola μιλά καθαρά με μαθηματικές εξισώσεις, ζυγίζοντας τα πάντα ορθολογικά, αλλά με φοβερή περιέργεια για την τεχνολογία των Necron, ενώ αντίθετα ο Lector-Dogmatix Videx επικαλείται τις μυστηριώδεις Γραφές του Adeptus Mechanicus, που προειδοποιούν για τους κινδύνους και την διαφθορά που επιφέρει η εξωγήινη γνώση. Η Sub-Domina Khepra, από την άλλη, ενδιαφέρεται για τις ζωές των Skitarii, των στρατιωτών του Adeptus Mechanicus, που άλλοι θεωρούν αναλώσιμους και προτιμά να περιορίσει όσο γίνεται τις απώλειες (άρα και τις μάχες). Αυτό στο παιχνίδι μεταφράζεται στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να προσεγγίσει ο παίκτης κάθε «δωμάτιο» του σκάφους που εξερευνά: θα αναλύσει κάθε εύρημα σε αναζήτηση πολύτιμης γνώσης, θα το καταστρέψει για να αποφύγει τον κίνδυνο της διαφθοράς από το Χάος ή θα το αγνοήσει ώστε να αποφύγει τυχόν αχρείαστες συναντήσεις με Necrons;

Η εξερεύνηση διεξάγεται όπως θα γινόταν και σε κάποιο επιτραπέζιο παιχνίδι, καθώς δεν βλέπουμε το εσωτερικό κάθε δωματίου, αλλά μας δίνεται μια περιγραφή σε κείμενο και οι πιθανές επιλογές που έχουμε στη διάθεσή μας. Μόνο αν συναντήσουμε Necrons θα μεταφερθούμε στον τρισδιάστατο ισομετρικό χάρτη όπου διεξάγονται οι μάχες. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο-πολύ γνώριμα στους φίλους των turn-based strategy games, εφόσον κάνουμε deploy τους Tech Priests μας καθώς και τους αναλώσιμους Servitors και μαχόμαστε σε σειρές εναντίον των Necrons. Μια σημαντική διαφορά είναι ότι δεν υπάρχουν ακριβώς action points, αλλά οι αντίστοιχοι πόντοι λέγονται Cognition Points και χρησιμοποιούνται μόνο για έξτρα κινήσεις και ειδικά όπλα. Οι πόντοι αυτοί αντλούνται είτε από κάποιους οβελίσκους σε κάθε χάρτη είτε σκοτώνοντας εχθρούς είτε από κάποιον εξοπλισμό. Φυσικά, καθώς οι Tech Priests συνεχίζουν την εξερεύνησή τους, τόσο οι μάχες δυσκολεύουν, όπως είναι αναμενόμενο. Η διαφορά στο συγκεκριμένο παιχνίδι είναι ότι ο Tomb World σταδιακά ξυπνά εξαιτίας της παρουσίας της ομάδας μας, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε σειρά που ξοδεύουμε ψάχνοντας κάποιο προαιρετικό δωμάτιο και κάθε σειρά που περνάμε σε μάχη καταγράφεται σε ένα αόρατο «ρολόι» το οποίο μετρά αντίστροφα μέχρι ο Silva Tenebris να ξυπνήσει πλήρως και να πλημμυρίσει από Necrons.

Σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία των turn-based strategy, στα οποία δεν υπάρχει κάποια άμεση σύνδεση μεταξύ του χρόνου που περνάμε στις μάχες και της ευρύτερης στρατηγικής κατάστασης, στο Adeptus Mechanicus κάθε σειρά μετράει και μας φέρνει όλο και πιο κοντά στο σημείο χωρίς επιστροφή, το οποίο θα μας βρει παγιδευμένους για πάντα στον Tomb World των Necron. Έτσι δεν είναι αυτονόητο ότι η ομάδα μας θα πρέπει να εξερευνά τα πάντα. Επιπλέον, ακόμα και εντός κάθε μεμονωμένου «μπουντρουμιού», όσο περνούν οι σειρές τόσο πιθανότερο είναι η μάχη που συνήθως γίνεται στο δωμάτιο του εκάστοτε objective να είναι δυσκολότερη. Ο σχεδιασμός αυτός δίνει βάρος στις επιλογές του παίκτη και επιτυγχάνεται έτσι κάτι σπάνιο: η επιλογή να μην κάνουμε τίποτα ή να προσπεράσουμε κάποιο δωμάτιο δεν υπάρχει μόνο για να δίνεται η ψευδαίσθηση στον παίκτη πως κάνει ό,τι θέλει. Το σύστημα μάχης στηρίζεται από την ύπαρξη ξεχωριστών skill trees, από τα οποία μπορούμε να επιλέξουμε ελεύθερα τις ικανότητες των Tech Priests στο διάστημα μεταξύ αποστολών. Οι συνδυασμοί είναι πολλοί και επηρεάζονται και από τον εξοπλισμό μας. Για παράδειγμα, ένας Tech Priest μπορεί να ειδικεύεται στη μάχη εκ του συστάδην ή στη χρήση πυροβόλων ή άλλων όπλων χωρίς αυτό να προκαθορίζει τις υπόλοιπες ικανότητές του.

Εκεί που ο τίτλος χάνει, είναι στον τομέα της παρουσίασης. Όχι ότι όλες οι παραγωγές που τοποθετούνται στο σύμπαν του Warhammer είναι απαραίτητα ΑΑΑ, αλλά η απειρία και τα περιορισμένα μέσα της Bulwark Studios φαίνονται. Η ομάδα ανάπτυξης έχει μόλις άλλον έναν τίτλο στο ενεργητικό της, το Crowntakers, ένα ενδιαφέρον και αρκετά δύσκολο indie strategy game. Το άλμα σε έναν licenced τίτλο με την σφραγίδα της Games Workshop φαίνεται ωστόσο συντηρητικό και περιορισμένο. Ακόμα και τα voiceovers, τα οποία σχεδόν πάντα ξεχωρίζουν στα παιχνίδια με θέμα το Warhammer, με τις υπερδραματικές ερμηνείες και τη γραφή που κινείται πάντοτε στα λεπτά όρια μεταξύ έπους και γελοιότητας, κάτι που αποτελεί σήμα κατατεθέν του grimdark σύμπαντος της GW, στο Adeptus Mechanicus είναι συνήθως υποτονικά. Οι βασικοί χαρακτήρες του παιχνιδιού μιλάνε σε Cant Mechanicus, μια μηχανική γλώσσα που είναι ακατανόητη σε όλους τους άλλους, ενώ και η μουσική υπόκρουση κινείται σε γενικές γραμμές μεταξύ ατμοσφαιρικού ambience και υποτονικής ανυπαρξίας.

Αντιλαμβανόμαστε ότι το Adeptus Mechanicus δεν είναι Space Marine Chapter που ορμά στη μάχη εναντίον του αδάμαστου Χάους με ιαχές για τον Αυτοκράτορα και την αγνότητα της ανθρωπότητας, αλλά καλό θα ήταν να μην μας παίρνει και ο ύπνος. Ευτυχώς η γραφή των διαλόγων είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσα. Γενικά, η παρουσίαση και τα production values στα μενού και το UI θυμίζουν περισσότερο κάτι που θα ταίριαζε σε mobile game και υπονοούν ότι η Bulwark δεν είχε τα μέσα, την εμπειρία ή το budget για κάτι πιο φιλόδοξο ή/και κράτησε τα πράγματα απλά, ώστε η μετάβαση σε άλλες πλατφόρμες να είναι όσο πιο απλή γίνεται. Ωστόσο, ο βήχας και το gameplay δεν κρύβονται. Μπορεί το Adeptus Mechanicus να μην εντυπωσιάζει τεχνικά και να μην κάνει το PS4 να ιδρώνει, αλλά το κύριο ζητούμενο σε έναν τίτλο στρατηγικής είναι ακριβώς η στρατηγική και εκεί ο τίτλος δεν απογοητεύει, καθώς στον τομέα αυτό η καταβολή της Bulwark ως indie developer καταγράφεται στα θετικά και την οδηγεί σε επιλογές που ξεφεύγουν κάπως από τα συνηθισμένα.

Αν ψάχνει κανείς ένα αξιοπρεπές turn-based tactical game που δεν στέκεται τόσο στην παρουσίαση και θυμίζει περισσότερο επιτραπέζιο, τότε το Adeptus Mechanicus δεν θα τον απογοητεύσει. Αν όμως απαιτεί το πλήρες πακέτο, τότε ίσως θα πρέπει να ψάξει αλλού. 





Source link

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.